Maggie De Block heeft zeker geen makkelijke job. Het is een wonder dat ze niet ziek uitvalt. Vorige week kondigde ze aan dat ze werkt aan richtlijnen voor ziekteduur. Op zich ben ik pro. Tenminste als het goed uitgewerkt wordt.

Het is ook een uiting van enkele nieuwe tendensen in de samenleving. Ten eerste de tendens om de rol van het doktersbriefje te herbekijken. Soms lijkt het een pro formabriefje geworden, wat niet de bedoeling is natuurlijk. Hoewel ik de artsen begrijp, heb ik zeker ook begrip voor de maatschappelijke belangen. Artsen responsabiliseren door hen een juist kader mee te geven, kan het briefje terug waardevoller maken.

De tweede tendens is de focus op het recht op arbeidsparticipatie. Anno 2018 hebben mensen het recht om deel te nemen aan de arbeidsmarkt, eerder dan een recht op een uitkering. De voorbije decennia lag het accent veel meer op een recht om in de zetel weg te kwijnen met een uitkering. Tegenwoordig zien we echter in dat werken ook een sociale gezondheid met zich meebrengt. En dat de sociale gezondheid de fysieke gezondheid positief beïnvloedt.

Dus… Maggie als je het correct aanpakt, en het in een eerste fase tot richtlijnen beperkt blijft, dan is het een plan dat een positieve bijdrage kan leveren.
Het zal aan artsen een leidraad en houvast bieden. Iets waar zij mee aan de slag kunnen in hun praktijk. We mogen immers niet vergeten dat de meeste huisartsen er moederziel alleen voorstaan, waarbij dit soort richtlijnen hen een kader geeft om bij stil te staan, of aan af te toetsen.

Het zal ook aan patiënten richting geven. Het geeft hen een dubbel signaal: genezing kan gemiddeld genomen binnen een bepaald perspectief. En … de belangrijkste … zelfs als je nog niet 100% bent op vandaag, kan het zijn dat werken meer bijdraagt aan je genezing dan thuis te zitten …

Laten we het samen proberen… (huis)artsen en patiënten… proberen terug aan de slag te gaan in de juiste condities… terug verder te genezen (al werkend). Wat mij betreft een positief signaal.

Pin It on Pinterest