Soms val ik nog eens achterover. Zoals bij het bericht dat maar 40% van de werknemers een goede ontvangst krijgt bij het begin van hun nieuwe baan. Een artikel uit 2018. In het vorige millennium zou ik het nog begrepen hebben. En eens meewarig met het hoofd geschud hebben.

Nu is dit pure verspilling. Je hebt als onderneming ettelijke duizenden euro’s uitgegeven om de juiste kandidaat te vinden. Je bent er van overtuigd dat je de juiste gevonden hebt… en vervolgens moet die zijn of haar plan maar trekken.

Dat zal eerder “vertrekken” dan “plan trekken” worden. Met als gevolg dat zowel de onderneming als de (ex-)medewerker met een kater zitten.

Ooit maakte ik het mee, in het begin van het millennium, dat een nieuwe collega startte zonder dat het team op de hoogte was. Sterker nog, de afdelingsverantwoordelijke had verlof genomen. Ik heb me die dag dan vrij gemaakt. Een bureau gecreëerd, laptop gezocht, voorgesteld aan de collega’s, ’s middags samen iets gegeten, paswoorden, werking netwerk, … Die man is nu nog steeds een vriend. Het afdelingshoofd niet. Ik, noch de anderen in dat team, weten begot niet waar die momenteel werkt. Of zelfs of die überhaupt nog leeft.

Zo gaat dat. Je wil mensen die gemotiveerd zijn. Die loyaal zijn. Die lang bij je organisatie blijven. En áls ze al weggaan, wil je dat ze rondbazuinen hoe goed je organisatie wel niet is. Maar je vertikt het om ze goed op te vangen. Om ze de werkmiddelen te geven die nodig zijn. Om ze de sociale contacten te geven die nodig zijn. Om ze veerkrachtig te maken vanaf de eerste dag.

Liefst op een warme manier. Een andere organisatie die ik ken slaagt er in om alle warmte er uit te halen. De eerste werkdag is een excel met mensen die je vijftien minuten moet spreken. Verplicht. De mensen die er op staan, weten meestal niet wat ze moeten zeggen. Koud, kil… en op papier correct. Ook goed fout. Wel jammer dat ze beweren “welzijn” als core business te hebben…

Boarding? Het is niet moeilijk. Je doet het ieder weekend als je gasten ontvangt. Je doet de voordeur open en zegt welgemeend “goedendag”. Je schudt een hand. Je neemt de jas in ontvangst (en toont de vestiaire). Je schenkt het aperitief uit en vraagt hoe ze hun steak gegrild willen hebben. Zo doe je dat op zaterdagavond met je vrienden. Waarom zou je dan deze elementaire houding van een goede gastheer niet toepassen op een nieuwe collega? Wat maakt dat in godsnaam anders?

Selecteer je mensen goed. Verzorg ze goed. En maak een f*** goede eerste indruk. We doen het op Tinder, waarom dan niet in real life?

Pin It on Pinterest